Dodał: anna Data: 18/06/2020 - 07:36:08
Grupa 2

    "Największe i najwyższe "

    Przewidywane osiągnięcia dziecka:

    • naśladuje w zabawie dzikie zwierzęta,

    • poznaje żyrafę, poszerza wiedzę o zwierzętach,

    • klasyfikuje zwierzęta według wielkości i długości ciała,

    • poprawnie używa określeń wielkości i długości,

    • porównuje wysokość zwierząt na obrazku,

    • ilustruje ruchem treść piosenki, • doskonali wymowę,

    • czerpie radość z zabawy.

    Przebieg dnia:

    1. Zajęcia poranne

      • „Żyrafa i hipopotam” – zabawa naśladowcza. Dzieci są podzielone na dwie grupy – żyrafy i hipopotamy. Gdy nauczyciel pokazuje obrazek lub maskotkę hipopotama, „hipopotamy” naśladują zachowanie tego zwierzęcia (chodzą ociężale na czworaka, leżą, ziewają, naśladują rękoma ruch paszczy). Kiedy nauczyciel pokaże żyrafę, „żyrafy” biegają, wyciągają szyję, stoją na czworaka i zaglądają przez szeroko rozstawione nogi. sylweta hipopotama i żyrafy lub maskotki

    • „Żyrafa” – wysłuchanie i rozwiązanie zagadki jako wstęp do rozmowy o żyrafach, najwyższych zwierzętach na świecie.

    Żyrafa

    Nikt mnie w zoo nie omija.

    Przystanie, wzniesie w górę głowę

    i woła: „Jaka długa szyja!”

    Nauczyciel mówi zagadkę z pamięci, zachęcając dzieci do podawania rozwiązania, po czym wycina z papieru żyrafę, maluje na niej łaty. Kiedy żyrafa jest gotowa, pokazuje ją dzieciom i mówi: To jest żyrafa, najwyższe zwierzę na świecie. Ma bardzo chude i długie nogi oraz długą szyję. Długa szyja jest potrzebna do tego, aby mogła swobodnie zjadać na śniadanie liście, które są wysoko na drzewach.

    II. Zajęcia główne

    • „Największe i najwyższe” – zabawa dydaktyczna, ranking największych i najwyższych zwierząt na świecie, porównywanie wielkości i wysokości, stosowanie określeń: wyższy od…, większy od… Na dywanie leżą obrazki lub plastikowe zwierzęta: żyrafa, słoń, zebra, hipopotam, małpa, lew, pancernik i krokodyl. Dzieci oglądają i nazywają zwierzęta. Wybierają zwierzęta według polecenia nauczyciela, tj. największe, najwyższe, najgrubsze, najdłuższe, najmniejsze. Następnie nauczyciel ponownie gromadzi wszystkie zwierzęta, a wskazane dziecko wybiera jedno zwierzę i pokazuje je dzieciom. Nazywa je. Nauczyciel kieruje do dzieci pytanie: Znajdź i postaw obok (połóż) zwierzę mniejsze od…, większe od…, grubsze od…, dłuższe od… (wybranego przez dziecko zwierzęcia). Dzieci wybierają, obserwują i oceniają prawidłowość. Zabawę powtarzamy, wybierając inne dziecko i inne zwierzę.

    • „Rekordziści w świecie zwierząt” – zabawa z porównywaniem wielkości, wskazywanie spośród zwierząt na karcie pracy tych, które są najwyższe. Nauczyciel prosi, żeby dzieci przyjrzały się zwierzętom przedstawionym na karcie pracy w pierwszym rzędzie od góry. Dzieci wymieniają nazwy zwierząt. Następnie wskazują najwyższe zwierzę i otaczają je pętlą. Analogicznie postępują z kolejnymi rzędami. „Karta pracy” – karta 60., kredki

    III. Zajęcia popołudniowe

    • „Hipopotam lubi błoto” – zabawa artykulacyjna z wykorzystaniem wiersza W. Chotomskiej. Nauczyciel czyta wiersz.

    Hipopotam lubi błoto

    • Hipopotam jest istotą,

      która bardzo lubi błoto.

    • Tak powiedział hipopotam i od razu – chlup! – do błota.

      Tygrys się po klatce miota: – Hipopotam? Chlupopotam!

      Chlupnął błotem naokoło i zabłocił całe ZOO!

      Spojrzał kojot na kojota: – Hipopotam? Chlapopotam!

      Chlapnął błotem na kojoty, więc weźmiemy go w obroty!

      Sarnim wzrokiem patrzy sarna:

      - Co on zrobił? Rozpacz czarna! Hipopotam? Chlupopotam!

      Jak wyglądam? Jak sierota! Co on zrobił z biednej sarny?

      Mnie jest nie do twarzy w czarnym!

      Struś ogonem trzęsie strusim:

    • On zapłacić za to musi! Hipopotam? Chlapobłotam!

      Pióra mam na wagę złota, moje pióra warte krocie, a te pióra całe w błocie!

      Ryczą lwice z wszystkich klatek:

    • Dzieci mamy piegowate! Hipopotam? Piegobłotam!

      Dzieci mają piegi z błota.

      Przez te swoje głupie psoty zmienił lwiątka w oceloty!

      Białe lamy w sukniach z lamy, na sukienkach liczą plamy:

    • Hipopotam? Plamobłotam! To chuligan i niecnota!

      Splamił lamom suknie z lamy i jak teraz wyglądamy?

      Płyną z oczu łzy żyrafie:

    • Szyi umyć nie potrafię… Hipopotam? Hipobłotam! Mam na szyi pełno błota.

      Ile mydła się zużyje na tę strasznie brudną szyję.

      Rozgniewały się kangury:

    • On nam zniszczył garnitury! Hipopotam? Hipopsotam!

      Takie psoty to głupota! Na ubraniach mamy plamy, więc do sądu go podamy!

      Siedzi w błocie hipopotam, chlupopotam, chlapopotam, chlapobłotam, chlupobłotam, plamobłotam, piegobłotam, hipobłotam, hipopsotam –

      boi się wychylić z błota.

    • szyscy krzyczą, psioczą, płaczą, w całym zoo wielki zamęt,

      a on wzdycha sobie z cicha:

    • Ciężko być hipopotamem! Bardzo ciężko być istotą, która lubi skakać w błoto… Wanda Chotomska

      Po wysłuchaniu wiersza nauczyciel prowadzi krótką rozmowę. Przykładowe pytania:

    • Co lubi hipopotam?

    • Kogo zabłocił?

    • Które zwierzęta pogniewały się na niego?

    • Jak nazwały hipopotama? Nauczyciel głośno wypowiada nazwy: chlupopotam, chlapopotam, chlapobłotam, chlupobłotam, plamobłotam, piegobłotam, hipobłotam, hipopsotam, a dzieci powtarzają. W. Chotomska „Hipopotam lubi błoto”, Wydawnictwo KAW, Warszawa 1978

      • „Spacer przez dżunglę” – zabawa ruchowa z podskokami. Nauczyciel układa woreczki i szarfy na przemian, wyznaczając trasę spaceru. Dzieci ustawiają się w szeregu. Nauczyciel mówi:

      Będziemy przedzierać się przez dżunglę. Woreczki to kamienie, a szarfy to liany. Jeżeli natrafimy podczas spaceru na kamień, należy przeskoczyć przez niego na obu nóżkach, a jeżeli napotkamy lianę, to przeskoczymy przez nią na jednej nodze. Dzieci kolejno przechodzą trasę

    zwierzęta w zoo 1  2 3  4  5  6  7  8  9

    Dodał: anna Data: 16/06/2020 - 05:56:56
    Grupa 2

      "W PRĄŻKI I W PASKI"

      Przewidywane osiągnięcia dziecka:

      • naśladuje w zabawie dzikie zwierzęta,

      • poznaje przedstawicieli dzikich kotów,

      • dostrzega różnice i podobieństwa między gatunkami kotów,

      • estetycznie wykonuje pracę plastyczną, stara się wiernie odtworzyć wzory sierści,

       • bawi się zgodnie z innymi dziećmi,

      • wymyśla ruch do muzyki,

       • czerpie radość z zabawy dotykowej,

      • rytmicznie wypowiada tekst.

       Przebieg dnia:

      1. Zajęcia poranne

      • „Tygrysy i lwy” – zabawa naśladowcza. Dziecko naśladuje w zabawie zachowanie zwierząt kotowatych, tzn. wylegują się, mruczą, liżą łapki, leżą na grzbiecie, robią „koci grzbiet”.

       • „Duże dzikie koty” – porównywanie wyglądu przedstawicieli kotów dzikich i domowych (podobieństwa i różnice). Rodzic przynosi na zajęcia kota (żywy okaz) lub wykorzystuje ilustrację. Dziecko po bezpośredniej obserwacji oraz kontakcie z kotem wypowiadają się na temat jego zachowania, wyglądu, zwyczajów, głosu. Następnie gromadzą się przed tablicą, na której wisi plansza z przedstawicielami rodziny kotów, np. z tygrysem, lwem, gepardem, pumą, jaguarem. Dziecko nazywa te zwierzęta.

      Rodzic mówi: Te wszystkie zwierzęta należą do tej samej rodziny co nasz kot. Są do siebie bardzo podobne, ale różnią się wielkością i środowiskiem życia. Są drapieżne i polują na inne zwierzęta. Są zwinne i szybkie. Popatrzcie na naszego kota oraz na tygrysa czy pumę. Powiedzcie, czy są podobne. Czym się różnią? Następują swobodne wypowiedzi.

      II. Zajęcia główne

       • „Tygrys czy pantera?” – ozdabianie sylwety kota tak, by powstał wzór przypominający sierść np. tygrysa albo geparda (stemplowanie, malowanie, wydzieranka). Nauczyciel pokazuje dzieciom ilustrację tygrysa i geparda. Dzieci określają ich wygląd: kolor sierści, rodzaj plam na skórze (prążki, ciapki). Następnie nauczyciel proponuje wykonanie tych zwierząt za pomocą różnych technik. Na stolikach leżą przygotowane dla każdego dziecka sylwety kotów oraz do wyboru stemple z ziemniaka i gąbki, papier do wydzierania, pędzle i farby. Dzieci wybierają technikę i ozdabiają sylwety. Nauczyciel przygotowuje wystawę dla rodziców. ilustracje tygrysa i geparda, sylwety kotów, farby, stemple, papier, plastelina

      • „Tygrys” – wykonanie papierowej zabawki z „Wycinanek-składanek”, swobodne zabawy dzieci. Rodzic pokazuje kolejne czynności, jakie należy wykonać przy składaniu sylwety zwierzęcia. Dzieci obserwują i podejmują działania. Rodzic pomaga, a następnie zachęca dzieci do zabaw wykonaną zabawką, np. w zoo, teatrzyk. „Wycinanki-składanki” – Tygrys

      • „Taniec słonia” – improwizacja ruchowa do muzyki. Rodzic prezentuje dziecku utwór i prosi, by podczas słuchania zastanowiły się, jakie zwierzę ilustruje ta muzyka – tygrysa czy słonia. Podczas ponownego słuchania utworu dziecko naśladuje ciężkimi i wolnymi ruchami chód i taniec słonia, kierując się swoją wyobraźnią.

      https://www.youtube.com/watch?v=ug8hCAyBaqg

       

      III. Zajęcia popołudniowe

       • „Zoo” – masażyk, zabawa dotykowa do wiersza B. Kołodziejskiego. Dziecko jest w parze z rodzicem – jedno leży na podłodze na brzuchu, drugie ilustruje odpowiednimi ruchami treść wiersza, czyli masuje partnerkę lub partnera z pary.

       Zoo

       Tu w ZOO zawsze jest wesoło, (jedno dziecko leży na brzuchu)

       tutaj małpki skaczą wkoło, (po plecach ruchy naśladujące skoki po okręgu)

       tutaj ciężko chodzą słonie, (naciskanie płaskimi dłońmi)

      biegną zebry niczym konie, (lekkie stukanie pięściami)

      żółwie wolno ścieżką człapią, (lekkie przykładanie dłoni na płasko)

      w wodzie złote rybki chlapią. (muskanie wierzchem i wewnętrzną stroną dłoni)

      Szop pracz takie czyste zwierzę, (pocieranie rękami, naśladowanie prania)

      ciągle sobie coś tam pierze.

      Struś dostojnie wkoło chodzi, (powolne kroczenie dwoma palcami)

      spieszyć mu się nie uchodzi.

      A w najdalszej części zoo dwa leniwce się gramolą, (powolne posuwanie dłońmi od boków ku środkowi)

      wolno wchodząc na dwa drzewa, (posuwanie dłońmi od dołu do góry)

      gdzie się każdy z nich wygrzewa i zapada w sen głęboki… (zatrzymanie dłoni)

      Bolesław Kołodziejski B. Kołodziejski „Zoo” [w:] „Rymowanki – przytulanki”, oprac. M. Bogdanowicz, Wydawnictwo FOKUS, Gdańsk 2002, s. 45

      • „Słonie” – zabawa logorytmiczna. Dziecko miarowo recytuje rymowankę z towarzyszeniem gestodźwięków:

      Słonie trąbią tru – tu – tu, co się będzie działo tu!
      koty

      Dodał: anna Data: 16/06/2020 - 03:49:26
      Grupa 2

        "PTAKI W BARWACH TĘCZY"

        Przewidywane osiągnięcia dziecka:

        • naśladuje w zabawie dzikie zwierzęta,

        • reaguje właściwie na dany znak w zabawie,

         • ćwiczy rytm piosenki,

         • poznaje egzotyczne ptaki,

        • odróżnia ptaki od kwiatów,

        • wymyśla ruch taneczny do muzyki,

         • ćwiczy prawidłową wymowę.

        Przebieg dnia:

        I. Zajęcia poranne

        • „Papugujące papugi” – zabawa naśladowcza. Dziecko to papuga. Stoi  przodem do rodzica. Rodzic pokazuje określony ruch lub wypowiada określone zwroty, a „papuga” papuguje, np. machanie skrzydłami, dreptanie z nogi na nogę, skinienie głową, lub powtarzają zwroty: pa-pu-ga, ga-du-ła.

        • „Ptaszki w gniazdach” – zabawa orientacyjno-porządkowa. Rodzic rysuje kredą lub wyznacza linką dwa, trzy koła. To gniazda dla ptaków. „Ptaszki” siedzą w „gniazdach”. Na sygnał „wylatują” z „gniazd” i „krążą” w różnych kierunkach. Na słowa: Do gniazd! – leci  na swoje miejsce.

         • „5 małych małpek'  - piosenka inscenizowana  ruchem

         II. Zajęcia główne

        • „Ptaki w kolorach tęczy” – zapoznanie dziecka z papugami, rajskimi ptakami, kolibrami. Rodzic pokazuje dziecku ilustracje z kolorowymi ptakami i pyta:

        –        Kto zna te ptaki i wie, jak się nazywają?

        –         Gdzie można zobaczyć te ptaki?

        –        Czy w zoo te ptaki czują się dobrze?  Kto ma w domu papugę? Dzieci wypowiadają się na temat ptaków na podstawie ilustracji, wcześniej zdobytej wiedzy oraz spostrzeżeń i doświadczeń. Określają kolory, wielkości oraz zachowania papug. Następnie nauczyciel, podsumowując wiedzę, pokazuje i omawia wygląd, środowisko życia, zachowania każdego ptaka. ilustracje z egzotycznymi ptakami i roślinami

        • „Czy to ptak, czy to kwiat?” – zabawa doskonaląca spostrzegawczość, wyszukiwanie na obrazkach ptaków wśród kwiatów. Rodzic prezentuje kolorowe ilustracje, na których znajdują się tropikalne kwiaty (np. storczyki) oraz ptaki. Nauczyciel mówi: To jest tropikalna kolorowa kraina. Wśród kolorowych kwiatów ukryły się kolorowe ptaki. Popatrz uważnie i odszukaj wszystkie ptaki. Dziecko wyszukuje, wskazuje ptaki i kwiaty.

         III. Zajęcia popołudniowe

        • „Kolorowe ptaki” – improwizacja ruchowa do muzyki. Rodzic daje dziecku  jedną chusteczce szyfonowa. Dziecko wymyśla taniec ptaków. Porusza się swobodnie po całej sali z kolorową chusteczką. CD Utwory – „Jaskółki na wsi” J. Straussa (nr 48), 

        • „Kto nauczy papugę mówić?” – zabawa słownikowa doskonaląca wymowę. Rodzic mówi:

        Znacie zwyczaje papug i wiecie, że potrafią one powtarzać proste słowa. Nie robią tego poprawnie, musimy nauczyć papugi poprawnej wymowy. Rodzic głośno i wyraźnie wymawia wyrazy typu: koliber, tygrys, krokodyl, małpa, hipopotam, a dzieci w ten sam sposób je powtarzają.
        rośliny 

        Dodał: anna Data: 15/06/2020 - 09:43:17
        Grupa 2
           

          Dokumenty - rekrutacji

             

          Galeria

          

          Polecamy