Dodał: anna Data: 04/06/2020 - 09:57:39
Rodzice

    W dniu 11.06.2020 ( Boże Ciało- czwartek) i 12.06.2020 (piątek) przedszkole i żłobek będzie nieczynne.

    Dodał: anna Data: 03/06/2020 - 08:03:57
    Grupa 1

      05.06.2020 (piątek)
      Temat dnia : PRZYJACIELE
      PRZEBIEG DNIA
      I. ZAJĘCIA PORANNE
      • „Miś z laleczką” – zabawa orientacyjno-porządkowa.
      Dzieci stoją w sali. Nauczyciel dzieli je na misie i laleczki,
      przyklejając charakterystyczne emblematy postaci. Kiedy prowadzący improwizuje na pianinie (dobrze brzmią dźwięki grane na czarnych klawiszach) lub na dzwonkach niskie dźwięki, poruszają się „misie”. Gdy
      dzieci usłyszą wysokie dźwięki, „misie” nieruchomieją, a ożywają „laleczki”. Kiedy nauczyciel będzie grał wysokie i niskie dźwięki na zmianę, jest to sygnał, że „misie” łączą się w pary z „laleczkami” i maszerują w kółku.
      dzwonki lub pianino, emblematy lalek i misiów
      • „Dwaj przyjaciele” – wysłuchanie opowiadania H. Bechlerowej będącego punktem wyjścia do rozmowy
      o przyjaźni. Dzieci siedzą wokół nauczyciela, który czyta opowiadanie.
      Dwaj przyjaciele
      Kaczorek Kwak bardzo chciał mieć przyjaciela.
      – A jaki ma być ten twój przyjaciel? – pyta ciekawie kogucik Filon.
      – Wierny. To musi być najwierniejszy przyjaciel.
      – Nie wiem, co to znaczy „wierny”, wytłumacz mi – prosił Filon.
      – Wierny, to znaczy, że jak mnie napadnie wilk, to przyjaciel mnie obroni.
      – A jeżeli jego napadnie wilk albo inny zwierz?
      – To ja go wtedy obronię.
      Kogucik zamyślił się.
      – To ja będę twoim przyjacielem, chcesz?
      – Chcę. I nie opuścisz mnie nigdy?
      – Nigdy! A jeżeli znajdę smacznego robaczka w wodzie, to ci dam.
      – A ja gdy znajdę ziarenko w ziemi lepsze od innych, to na pewno będzie dla ciebie.
      Wzięli się pod skrzydła i wszędzie chodzili razem. Cokolwiek kogucik powiedział, kaczorek mu zaraz przytakiwał:
      – Tak, tak, tak!
      – Nigdy się nie rozłączymy? – pytał Filon.
      – Nigdy! – odpowiadał kaczorek.
      – Nigdy! – powtarzał kogucik.
      Jednego ranka, trzymając się pod skrzydełka, opowiadali sobie rożne ciekawe historie.
      A tu wyrwał się z budy Fik. Zaszczekał, zawarczał i goni przyjaciół, aż biało na drodze od kurzu! Pędził ich
      drogą, pędził ich łąką, aż nad staw. Kwak pierwszy zobaczył wodę.
      – Ratujmy się – krzyknął i chlup! do wody.
      A kogucik? Kogucik pływać nie umiał. Dopadł go Fik, potarmosił mu skrzydła, nastraszył szczekaniem i wrócił
      do budy.
      Kwak już wyszedł z wody i otrzepał pióra.
      – Ach, kaczorku kochany, przed wilkiem miałeś mnie bronić – skarżył się kogucik.
      Zawstydził się Kwak.
      – Tak, tchórz jestem. Ale bo też ten Fik szalał tak, że zupełnie głowę straciłem! Ale na drugi raz będzie inaczej.
      Na drugi raz Fik wyglądał z budy, patrzył na kury i kurczaki i mruczał zły:
      – Kwacze to, gdacze, rozumu za grosz nie ma! Przepędzę!
      A właśnie Kwak i Filon przechadzali się w wielkiej przyjaźni. Puścił się za nimi Fik. Kurz się wzbił do góry, frunęło
      do góry kogucie pióro, kaczorek trzepotał skrzydłami i uciekał.
      Ale na krótkich nóżkach niedaleko uciekł.
      Kogucik dopadł płotu.
      – Ratujmy się! – krzyknął i już był na płocie.
      Z płotu skoczył na dach szopy. Tu Fik go nigdy nie doścignie. A Kaczorek? Kaczorek nie umiał fruwać na płot. Zapędził
      go Fik aż w pokrzywy, nastraszył i wrócił zziajany do budy. Kogucik sfrunął z dachu. Kaczorek pokiwał głową.
      – Przed wilkiem miałeś mnie ratować, a tymczasem…
      – Ach, bo ten Fik takie szalone psisko! Tyle hałasu narobił, aż straciłem głowę! Ale na drugi raz…
      Na drugi raz może Kwak nie ucieknie do wody, może Kogucik nie frunie na dach.
      Helena Bechlerowa
      Po wysłuchaniu opowiadania dzieci z pomocą nauczyciela oceniają zachowanie przyjaciół i próbują odpowiedzieć
      na pytanie: Czym jest przyjaźń? Po części literackiej nauczyciel może pokazać obrazki przedstawiające
      różne znane bajkowe postacie. Zadaniem dzieci będzie połączenie przyjaciół z ekranu lub literatury w pary,
      np. pszczółka Maja i Gucio.
      • „Taniec z misiem” – pląsy przy muzyce tanecznej z misiami. Nauczyciel rozdaje dzieciom misie, które chciałyby
      się nauczyć tańczyć. Prosi, by dzieci przywitały się z pluszowymi przyjaciółmi, przedstawiły się i zaprosiły ich do tańca. Prowadzący na początku pokazuje różne ruchy w tempie dopasowanym do muzyki: podskoki, falowanie, obroty, podnoszenie i opuszczanie maskotek, a dzieci wraz z misiami je naśladują. Później kroki zależą od inwencji dzieci. Na koniec każdy może zaprezentować, jak tańczy jego pluszowy przyjaciel.
      CD Utwory – „Cha-cha-cha” (nr 66), „Walc” F. Poulenca
      • „Włoska pizza” – ćwiczenie sprawności manualnej na karcie pracy, rysowanie ołówkiem wykropkowanego
      wzoru, kolorowanie.
      Dzieci rysują kształt pizzy po śladzie, łącząc kropki. Kiedy wykonają tę część pracy, nauczyciel może zapytać, z jakich produktów powstała ta pizza. Dzieci mogą opowiedzieć, jaką pizzę lubią najbardziej.
      Na zakończenie kolorują cały obrazek.
      „Karty pracy” – karta 58., kredki
      • „Masażyk misia” – zabawa relaksacyjna.
      Po wyczerpującym tańcu każde dziecko kładzie swojego misia na podłodze i wykonuje mu masażyk. Nauczyciel mówi, którą część ciała masujemy misiowi, i zwraca uwagę
      na delikatny dotyk. Zabawie towarzyszy muzyka relaksacyjna.
      CD Utwory – „Leśna kołysanka”
      II. ZAJĘCIA GŁÓWNE
      • „Ja i mój przyjaciel” – rysowanie portretów kredą na chodniku lub patykiem po udeptanym piasku.
      Zanim dzieci zaczną rysować, nauczyciel prosi, by siadły w parach naprzeciwko siebie i pokazały po kolei wszystkie części głowy: oczy, brwi, nos, usta, uszy, włosy. Zwraca uwagę na ich indywidualny wygląd: kolor, długość oraz na rozmieszczenie części, np. nos jest na środku, usta są pod nim. Wyjaśnia również, na czym polega malowanie portretu. Pokazuje kilka prostych prac z najstarszej grupy. Następnie prosi, aby jedno z dzieci wzięło do ręki kredę, a drugie pozowało do portretu. Po ukończeniu pierwszego dzieła zamieniają się rolami.
      kreda lub patyk, portrety narysowane przez starszaków
      • „Wycieczka” – utrwalenie zabawy ruchowej, śpiewanie piosenki przy akompaniamencie wybranych instrumentów
      perkusyjnych.
      Dzieci siedzą na podłodze przed nauczycielem i śpiewają piosenkę. Podczas refrenu klaszczą na pierwszą miarę taktu na słowa: Tra. Następnie nauczyciel prezentuje wybrane instrumenty perkusyjne:
      bębenek, klawesy i talerze. Dłużej omawia brzmienie i sposób gry na talerzach, ponieważ instrument ten jest dzieciom mniej znany. Nauczyciel wybiera troje dzieci do zespołu instrumentalnego, który będzie wykonywał rytmiczny akompaniament do piosenki (puls ćwierćnutowy). W pierwszym i drugim takcie refrenu
      na raz (słowa: Tra) grają: bębenek i klawesy. W trzecim takcie na raz (słowa: Tra) grają talerze. Przy powtórzeniu podobnie. Wszyscy śpiewają piosenkę przy akompaniamencie instrumentów.
      CD Piosenka – „Wycieczka”
      III. ZAJĘCIA POPOŁUDNIOWE
      • „Zaufaj rękom” – zestaw ćwiczeń ruchowych według W. Sherborne w przedszkolnym ogrodzie.
      Do ich wykonania nauczyciel zaprasza osobę dorosłą, która będzie asekurować dzieci w czasie zajęć.
      1. „Wiatraczki” – zdobycie pewności siebie i orientacji w przestrzeni. Na sygnał nauczyciela, np. klaśnięcie,
      dzieci obracają się wokół własnej osi.
      2. „Skoczek” – nawiązanie kontaktu. Dzieci dobierają się w pary. Trzymają się za ręce, stojąc przodem do siebie.
      Starają się jednocześnie skakać na obu lub na jednej nodze.
      3. „Waga” – rozwijanie wzajemnych kontaktów. Dzieci stoją naprzeciwko siebie w parach. Trzymając się za ręce,
      na przemian wykonują przysiady.
      4. „Małpiątka” – rozwijanie zaufania do drugiej osoby. Nauczyciel przyjmuje pozycję na czworaka, dziecko siada
      na jego plecach i łapie go rękami za szyję. Kiedy dziecko czuje się bezpiecznie, wtedy dorosły może delikatnie
      wychylać się do przodu i do tyłu, a nawet zrobić kilka kroków. Drugi dorosły asekuruje dziecko.
      • „Spacer po wąskiej dróżce” – zabawa równoważna.
      Dzieci stoją „gęsiego”. Nauczyciel rozkłada równolegle do siebie dwie liny, tworząc ścieżkę o szerokości około 20 cm. Układa na niej różne drobne przedmioty. Zadanie polega na przejściu po wąskiej dróżce, tak aby z niej nie wypaść oraz nie uderzyć w przeszkodę
       
       karta pracy : 1 2  3 4  5  6
      pizza
       
       

       

      Dodał: anna Data: 03/06/2020 - 07:51:22
      Grupa 1

        04.06.2020 (czwartek)
        Temat dnia : ULUBIONE ZABAWKI
        PRZEBIEG DNIA
        I. ZAJĘCIA PORANNE
        • „Magiczne pudełka” – zabawa naśladowcza.
        Dzieci ustawiają się w rozsypce. Na dźwięk tamburyna (nauczyciel
        potrząsa instrumentem) dzieci klękają, opierając głowy o podłogę – zamieniają się w magiczne pudełka.
        Prowadzący mówi: Z tych magicznych pudełek wychodzą… np. misie, lalki, samochody. Zadaniem dzieci jest
        naśladowanie ruchem wymienionych przez nauczyciela zabawek. Potem dzieci ustawiają się w rozsypce. Kolejny
        dźwięk tamburyna jest sygnałem do przyjęcia pozycji magicznego pudełka.
        • „Co jest na obrazku?” – zagadki.
        Dzieci siedzą na dywanie. Przed nimi na tablicy są ukryte pod sześcioma
        karteczkami obrazki przedstawiające zabawki. Każda karteczka jest w innym kolorze. Barwy karteczek zależą od kolorów boków kostki. Dzieci kolejno rzucają kostką i odsłaniają karteczki przysłaniające obrazki. Po każdym rzucie i odsłonięciu kartonika nauczyciel pyta: Jaka zabawka jest na obrazku? Jeśli dzieci odgadną, co jest ukryte na ilustracji, prowadzący odsłania cały obrazek, a jeśli nie, grają dalej.
        II. ZAJĘCIA GŁÓWNE
        • „Magiczny worek” – zabawa dydaktyczna.
        Dzieci siedzą na dywanie. Na środku stoi worek napełniony znanymi dzieciom zabawkami z sali przedszkolnej. Nauczyciel: Urządzimy zgadywanki. W worku są zabawki z naszej sali. Będziecie musieli odgadnąć, jakie. Ale uwaga! Waszym przewodnikiem będą tylko dłonie, bo oczy zasłonię chustą. Musicie rozpoznać zabawkę, dotykając ją dłońmi. Uwaga, kiedy jedno dziecko zgaduje, inne nie podpowiadają. Kto pierwszy spróbuje? Nauczyciel kieruje przebiegiem zajęć, pomaga dzieciom. Jeśli nie mogą
        odgadnąć nazwy przedmiotu, może go opisywać. Każde dziecko biorące udział w zabawie dostaje brawa bez względu na to, czy mu się udało odgadnąć czy nie.
        • „Kolorowe zabawki” – zabawa ruchowa przy muzyce. Nauczyciel dzieli dzieci na cztery grupy i wyznacza im miejsce w sali. Każdy zespół dostaje tarcze w jednym z czterech kolorów. Każdemu kolorowi przypisana jest nazwa zabawki. Dzieci z niebieskimi tarczami będą samochodami, z czerwonymi tarczami – parasolkami, z żółtymi tarczami – balonikami, z zielonymi – bębenkami. Prowadzący ma po jednej tarczy każdego koloru. Gdy podniesie tarczę niebieską, „samochody” wychodzą na środek sali i jeżdżą. Gdy nauczyciel pokaże tarczę czerwoną, „samochody” wracają na swoje miejsce, a na środek sali wychodzą dzieci z czerwonymi tarczami, trzymając je nad głowami jak parasolki. Wszystkie dzieci uważnie spoglądają na nauczyciela i odpowiednio reagują na zmianę koloru. Dzieci z balonikami (tarcze żółte) na odpowiedni sygnał podskakują z podniesioną tarczą, dzieci z bębenkami (tarcze zielone) maszerują, „grając” na swoich tarczach. Zabawie towarzyszy muzyka.
        CD Utwory – „Enterteiner” S. Joplina (nr 67), tarcze w czterech kolorach
        „Moje zabawki” – ćwiczenie spostrzegawczości, uzupełnianie obrazka na karcie pracy o brakujące elementy i kolorowanie go zgodnie ze wzorem.
        Nauczyciel prosi, żeby dzieci przygotowały sobie naklejki z kart pracy
        przedstawiające fragmenty zabawek z pokoju dziecięcego. Dzieci przyglądają się obrazkowi i próbują dopasować naklejki do ilustracji na karcie pracy. Kiedy uda im się wykonać zadanie, kolorują zabawki według wzoru podanego na naklejce. Pozostałą część ilustracji mogą pokolorować według własnego pomysłu.
        „Karta pracy” – karta 57., kredki
        III. ZAJĘCIA POPOŁUDNIOWE
        • „Rozrzucone zabawki” – zabawa ruchowa z elementem pochylania się i kucania.
        W sali są porozrzucane zabawki.
        Zadaniem dzieci jest je sprzątnąć. Kiedy słyszą uderzanie w trójkąt, pochylają się, zbierając zabawki.
        Gdy nauczyciel przestaje grać, dzieci kucają i odpoczywają po wykonanej pracy.
        • „Roboty” – zabawa ruchowa naprężająco-rozluźniająca. Nauczyciel miarowo, w wolnym tempie, akompaniuje
        do zabawy na tamburynie. Dzieci odpowiednimi ruchami naśladują roboty, napinając mięśnie nóg, rąk, pleców. Chodzą po sali wolnym krokiem w różnych kierunkach. Na dźwięk tamburyna tremolo (potrząsanie instrumentem) dzieci rozluźniają mięśnie i powoli kładą się na podłodze (roboty się popsuły). Na przerwę w muzyce wybrane dziecko – konstruktor „naprawia roboty”. Dotykiem przywraca „robotom” działanie. Każde dotknięte dziecko wstaje. Gdy wszyscy już wstaną, zabawa rozpoczyna się od początku.
        karta pracy 1  2 3
        co jest na obrazku 
        1 2

        Dodał: anna Data: 03/06/2020 - 07:44:37
        Grupa 1

          03.06.2020 (środa)
          Temat dnia : LUBIMY SIĘ BAWIĆ
          PRZEBIEG DNIA
          I. ZAJĘCIA PORANNE
          • „Pociąg” – zabawa ze śpiewem.
          Dzieci siedzą na dywanie w kilku grupach – na różnych stacjach. Nauczyciel zaprasza kilkoro z nich, by ustawiły się jedno za drugim, czyli zrobiły pociąg. Pierwsze dziecko zostaje maszynistą.
          Kiedy „pociąg” rusza, „maszynista” wraz z dziećmi tworzącymi wagoniki mówią: Ciuch, ciuch, ciuch.
          Dzieci z pierwszej stacji wraz z nauczycielem śpiewają zwrotkę popularnej piosenki: Jedzie pociąg z daleka, ani
          chwili nie czeka, ani chwili nie czeka i przed nami ucieka. Po zatrzymaniu „pociągu” przez „maszynistę” grupa, która chce wsiąść śpiewa dalej: Konduktorze łaskawy, zawieź nas do Warszawy, pięknie pana prosimy, jeszcze miejsca widzimy. Po tej zwrotce „maszynista” woła: Wsiadajcie! i wpuszcza kilka osób. Następni muszą poczekać,
          aż „pociąg” przyjedzie na ich stację.
          • „Razem” – wysłuchanie wiersza M. Strzałkowskiej i rozmowa na jego temat.
          Dzieci wypowiadają się o swoich upodobaniach dotyczących zabaw i wykorzystywania wolnego czasu. Słuchają wiersza, a następnie wykonują polecenia:
          – Przyjrzyj się ilustracji. Posłuchaj pierwszego fragmentu wiersza. Pokaż Adama i Tomka. Posłuchaj następnych
          zwrotek wiersza i pokaż Hanię i Martynę, Stasia i Elę. Powiedz, w co się bawią dzieci.
          – Czy lubisz chodzić na plac zabaw? W co lubisz się bawić?
          „Książka” s. 7475
          II. ZAJĘCIA GŁÓWNE
          • „Marmurowe posągi” – zabawa orientacyjno-porządkowa. Nauczyciel, grając na tamburynie, wyznacza dzieciom tempo poruszania się: szybkie lub wolne. Na pauzę dzieci łączą się w pary i tworzą rzeźby. Dziecko, które zostanie samo, jest artystą i może zmieniać ułożenie rzeźb. Dźwięk instrumentu wprawia „posągi” w ruch.
          Nauczyciel: Za chwilę będziemy łączyć różne papiery, gazety, zdjęcia i obrazki w jednej pracy. To będzie kolaż. Spójrzcie, oto przykłady kolaż Zimne lody dla ochłody!! Kolaż z gazety plus farby to gwarancja sukcesu. (nauczyciel pokazuje przykład pracy). Prowadzący charakteryzuje, z jakich materiałów składa się każde dzieło, oraz przedstawia jego tytuł. Zachęca dzieci do stworzenia swojego kolażu pt. Co lubią dzieci? Zimne lody. Prosi żeby dzieci podarły na kawałki gazety lub czasopisma.
          Po zakończeniu pracy nauczyciel zachęca do przyklejenia poszczególnych elementów kolażu na dużym arkuszu w konturach loda prosi o umieszczeniu na nim drobnych elementów gazety. A następnie pokolorowaniu gałek lodów farbami. Nauczyciel zawiesza pracę w widocznym miejscu i dokleja podpis. Wszyscy podziwiają stworzone dzieło.
          • „Kolorowe lizaki” – zabawa ruchowa przy muzyce.
          Nauczyciel rozdaje dzieciom kolorowe tarcze (w czterech kolorach). Dzieci trzymają rekwizyt przed sobą jak lizaka. Przy akompaniamencie marszowej muzyki wszyscy poruszają się w rozsypce po całej sali. Na przerwę w muzyce dzieci grupują się według kolorów i tworzą cztery jednokolorowe kółeczka.
          III. ZAJĘCIA POPOŁUDNIOWE
          • „Dziecięce zabawy” – zabawy przy piosence „Wycieczka”. Dzieci maszerują w rozsypce przy akompaniamencie
          piosenki. Na przerwę w muzyce zatrzymują się i wykonują polecenie nauczyciela: naśladują ruchem jakąś
          zabawę dziecięcą, np. skaczą na skakance, odbijają piłkę, budują zamek z klocków.
          CD Piosenka– „Wycieczka”
          • „Czyj to kolor?” – zabawy w ogrodzie z chustą animacyjną i kolorową kostką do gry.
          Nauczyciel gromadzi dzieci wokół rozłożonej chusty animacyjnej. Każde siedzi przy wybranym kolorze. Przed rozpoczęciem zabawy
          prowadzący prosi o podniesienie rąk przez dzieci siedzące przy danym kolorze, by się upewnić, czy dzieci trafnie rozpoznają barwy. Pokazuje również kostkę z takimi samymi kolorami jak na chuście i proponuje kilka wspólnych zabaw:
          1. „Wycieczka” – nauczyciel: Za chwilę rzucę kostką. Dzieci siedzące przy kolorze, który pojawi się na jej górnym boku, jak najszybciej zamieniają się miejscami. Spróbujmy…
          2. „Wybrany kolor” – nauczyciel: Oto jedna z Waszych ulubionych piosenek… Kiedy ją usłyszycie, możecie tańczyć
          wokół chusty. Gdy muzyka ucichnie, spójrzcie na kostkę. Wyrzucony przeze mnie kolor wskaże Wam, gdzie macie stanąć. Zaczynamy!
          3. „Wędrująca kostka” – nauczyciel: Każdy z nas siedzi przy brzegu chusty w takiej odległości od siebie, by można się było dotknąć. Kiedy zacznie grać muzyka, przekazujemy sobie kostkę z ręki do ręki. Kiedy muzyka ucichnie, krzyknę nazwę jakiegoś koloru występującego na chuście, na który trzeba położyć kostkę.

           

          Dokumenty - rekrutacji

             

          Galeria

          

          Polecamy